اهمال کاری چیست؟ معنی، ریشهها و ۱۰ راهکار عملی

اهمال کاری یعنی عقبانداختن داوطلبانه کاری که قصد انجامش را داریم، با اینکه انتظار داریم این تأخیر به زیانمان تمام شود. هر تأخیری اهمالکاری نیست؛ استراحت لازم، منتظرماندن برای اطلاعات یا جابهجایی منطقی اولویتها با تعلل زیانبار فرق دارد.
آنچه در این مقاله می خوانید...
Toggleآخرین بهروزرسانی محتوایی: ۱۱ آبان ۱۴۰۵
برای شروع همین امروز: یک کار عقبافتاده انتخاب کنید، مانع آن را بنویسید، اولین اقدام قابل مشاهده را مشخص کنید و زمان کوتاهی برای انجام همان اقدام کنار بگذارید. در ادامه، معنی اهمال، ریشههای تعلل و ۱۰ راهکار عملی را با مثال بررسی میکنیم.
اهمال کاری چیست؟

تقریباً همه ما در بخشی از زندگی خود اهمال کاری را تجربه کردهایم؛ از عقب انداختن یک پروژه مهم گرفته تا به تعویق انداختن ورزش، درس خواندن یا حتی انجام کارهای ساده روزمره. شاید در لحظه احساس کنیم که با فرار از انجام کار، آرامش بیشتری داریم؛ اما این آرامش معمولاً موقتی است و در ادامه جای خود را به استرس، عذاب وجدان و نگرانی میدهد.
اهمال کاری یعنی به تعویق انداختن عمدی کارها، حتی زمانی که میدانیم انجام آنها برای آینده ما مفید و ضروری است. برخلاف تصور بسیاری از افراد، اهمال کاری فقط یک عادت بد یا تنبلی ساده نیست؛ بلکه در بسیاری از مواقع ریشه در مسائل روانشناختی مانند ترس از شکست، اضطراب، کمالگرایی و کمبود اعتماد به نفس دارد.
بسیاری از افراد اهمال کار ساعتها برای انجام کارهای خود برنامهریزی میکنند، اما هنگام شروع عمل، ناگهان به سراغ کارهای کماهمیتتر میروند. این چرخه به مرور زمان میتواند باعث کاهش اعتماد به نفس، افت عملکرد و حتی فرسودگی ذهنی شود.
اهمالکاری میتواند با تنظیم هیجان، عادتها، ویژگی کار و شرایط محیط مرتبط باشد؛ برنامهریزی زمانی بهتنهایی همیشه کافی نیست.
روانشناسان معتقدند افراد اهمال کار معمولاً از انجام کار فرار نمیکنند؛ بلکه از احساسات ناخوشایندی که آن کار در آنها ایجاد میکند دوری میکنند. به همین دلیل، شناخت ریشههای اهمال کاری اولین قدم برای مقابله با آن است.
اگر میخواهید غلبه بر اهمال کاری را با برنامه و همراهی جلو ببرید، مسیرهای کوچینگ توسعه فردی در شیراز در مدیران مانی را ببینید.
اهمال یعنی چه و چه تفاوتی با اهمالکاری دارد؟
واژه اهمال به معنای فروگذاشتن، کوتاهی کردن، سهلانگاری یا جدی نگرفتن یک کار است. وقتی میگوییم فردی در انجام مسئولیت خود اهمال کرده، یعنی آن کار را بهموقع و با دقت لازم انجام نداده یا بهطور کامل از پیگیری آن صرفنظر کرده است.
اهمالکاری مفهوم نزدیک اما مشخصتری دارد. اهمالکاری یعنی فرد انجام یک کار ضروری را بدون دلیل منطقی به تعویق میاندازد، با اینکه میداند این تأخیر ممکن است برای او پیامد منفی داشته باشد.
| اصطلاح | معنی ساده | مثال |
|---|---|---|
| اهمال | کوتاهی یا سهلانگاری در انجام کار | مدیر بررسی گزارش مالی را جدی نمیگیرد |
| اهمالکاری | عقب انداختن آگاهانه یک کار ضروری | مدیر میداند گزارش باید بررسی شود، اما هر روز آن را به فردا موکول میکند |
| تعویق منطقی | عقب انداختن کار به دلیل اولویت یا شرایط واقعی | بررسی گزارش تا زمان دریافت اطلاعات تکمیلی متوقف میشود |

بنابراین هر عقب انداختنی اهمالکاری نیست. اگر تأخیر آگاهانه، منطقی و براساس اولویتبندی باشد، میتوان آن را یک تصمیم مدیریتی دانست؛ اما اگر کاری را با وجود آگاهی از پیامدهای منفی، فقط برای فرار از فشار یا احساس ناخوشایند به تعویق بیندازیم، با اهمالکاری روبهرو هستیم.
این مسئله در محیط کار و مدیریت اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ چون عقبافتادن یک تصمیم ممکن است کار چند نفر دیگر را نیز متوقف کند. در مقاله رفع اهمالکاری مدیران، نشانههای این رفتار، تأثیر آن بر تیم و راهکارهای تبدیل تصمیمهای عقبافتاده به اقدام را بهصورت اختصاصی بررسی کردهایم.
ریشه اهمال کاری چیست؟ ۵ مانع رایج شروع کار
اهمالکاری یک علت ثابت برای همه ندارد. این دستهبندی برای بررسی موقعیت خودتان است، نه تشخیص شخصیت یا بیماری. مرور پژوهشی مداخلات اهمالکاری نیز نشان میدهد نتایج روشها یکسان نیست و باید تفاوت افراد و شرایط را در نظر گرفت.

۱. مبهم یا بزرگ بودن کار
وقتی نمیدانید دقیقاً چه خروجیای لازم است، «شروع پروژه» دشوار میشود. بهجای «گزارش را آماده کنم»، بنویسید «فایل فروش این ماه را باز کنم و سه عدد اصلی را استخراج کنم».
۲. نگرانی از نتیجه و ارزیابی دیگران
ممکن است از ارائه نسخه ناقص یا مواجهه با بازخورد دوری کنید. خروجی اولیه را از نسخه نهایی جدا کنید و مشخص کنید چه کسی و در چه مرحلهای بازخورد میدهد. کمالگرایی را علت قطعی تعلل همه افراد ندانید.
۳. ناخوشایند بودن کار یا پاداش دیرهنگام
بعضی فعالیتها تکراریاند یا نتیجه آنها دیر دیده میشود. برای یک بخش محدود، نقطه پایان و بازخورد کوتاهمدت تعریف کنید؛ مثلاً پس از ثبت پنج مورد، نتیجه را مرور کنید.
۴. حواسپرتی و عادتهای محیطی
اگر هر بار با اعلان گوشی از کار جدا میشوید، فقط روی اراده تکیه نکنید. وسایل لازم را آماده و عوامل مزاحم را برای یک بازه مشخص کمتر کنید.
۵. فشار روانی، خستگی یا مشکل پایدار در عملکرد
کمخوابی، فشار کاری و مشکلات سلامت روان میتوانند در دشواری شروع یا ادامه کار نقش داشته باشند. از روی تعلل نمیتوان اضطراب، افسردگی یا اختلال دیگری را تشخیص داد. اگر مشکل پایدار و مختلکننده است، ارزیابی حرفهای مناسبتر از سرزنش خود یا افزودن فهرستهای طولانی کار است.
| مانع مشاهدهشده | اولین آزمایش رفتاری | چه چیزی ثبت شود؟ |
|---|---|---|
| نمیدانم از کجا شروع کنم | تعریف یک خروجی کوچک و مشخص | آیا قدم اول انجام شد؟ |
| نسخه اولیه را مدام اصلاح میکنم | تعیین معیار کافی برای پیشنویس | آیا نسخه اولیه تحویل شد؟ |
| مدام سراغ گوشی میروم | دورکردن گوشی در یک بازه کوتاه | تعداد وقفهها |
| برای اغلب کارها توان شروع ندارم | مرور فشار کار، استراحت و نیاز به کمک | تداوم مشکل و اثر آن بر زندگی |
تفاوت اهمال کاری و تنبلی چیست؟
«تنبلی» در گفتوگوی روزمره یک برچسب کلی است؛ از روی ظاهر رفتار نمیتوان علت را فهمید. در اهمالکاری، فرد انجام کاری را قصد دارد اما با وجود انتظار پیامد منفی، آن را عقب میاندازد. خستگی، نبود منابع یا اولویتبندی منطقی را با این الگو یکی ندانید.
| موقعیت | مثال | سؤال کاربردی |
|---|---|---|
| تعلل زیانبار | گزارش آماده بررسی است، اما هر روز بدون دلیل عملی عقب میافتد. | چه مانعی را میتوان با یک اقدام کوچک کمتر کرد؟ |
| تعویق منطقی | بررسی گزارش تا دریافت داده ضروری زمانبندی شده است. | داده چه زمانی میرسد و چه کسی پیگیری میکند؟ |
| نیاز به استراحت یا اصلاح حجم کار | پس از کار فرساینده، ظرفیت انجام مسئولیتها کاهش یافته است. | آیا انتظارها و زمان بازیابی واقعبینانهاند؟ |
برای کاهش اهمال کاری از کجا شروع کنیم؟
برای اینکه اهمال کاری نکنید، لازم نیست از همان ابتدا تمام کار را انجام دهید. هدف اصلی این است که فاصله میان تصمیم و اقدام را تا حد ممکن کوتاه کنید. برای شروع این پنج مرحله را اجرا کنید:
مشخص کنید دقیقاً کدام کار را عقب میاندازید.
احساسی را که باعث فرار از کار میشود شناسایی کنید.
کار را به کوچکترین اقدام ممکن تبدیل کنید.
زمان شروع مشخصی برای آن تعیین کنید.
فقط پنج دقیقه کار را انجام دهید و بعد درباره ادامه آن تصمیم بگیرید.
برای مثال، بهجای نوشتن اصلاح سیستم فروش در برنامه روزانه، اقدام بعدی را اینطور تعریف کنید: گزارش فروش هفته گذشته را باز میکنم و سه مرحلهای را که بیشترین ریزش مشتری داشتهاند مشخص میکنم.
هرچه اقدام بعدی روشنتر و کوچکتر باشد، مقاومت ذهنی برای شروع کمتر خواهد شد. در ادامه، روشها و تکنیکهای مقابله با اهمال کاری را کاملتر بررسی میکنیم.
چگونه اهمال کاری نکنیم؟ ۱۰ راهکار عملی

برای اینکه بدانیم چگونه اهمال کاری نکنیم، نباید فقط به سراغ برنامه ریزی، ابزارهای مدیریت زمان یا ایجاد انگیزه برویم. اهمالکاری معمولاً زمانی اتفاق میافتد که یک کار در ما احساس ناخوشایندی مانند اضطراب، ترس از شکست، سردرگمی یا فشار ایجاد میکند و ذهن برای فرار موقت از این احساس، انجام آن را عقب میاندازد.
به همین دلیل، مقابله با اهمالکاری به ترکیبی از مدیریت احساسات و اصلاح رفتار نیاز دارد. ابتدا باید بفهمید چرا کار را به تعویق میاندازید و سپس شرایطی ایجاد کنید که شروع کردن آن سادهتر شود. در جدول زیر میتوانید ۱۰ راهکار اصلی مقابله با اهمالکاری، کاربرد هرکدام و اولین اقدام لازم برای اجرای آنها را بهصورت خلاصه ببینید:
| راهکار مقابله با اهمالکاری | چه زمانی مفید است؟ | اولین اقدام پیشنهادی |
|---|---|---|
| شناسایی احساس پشت اهمالکاری | وقتی نمیدانید چرا از شروع کار فرار میکنید | احساسی مانند ترس، اضطراب یا سردرگمی را نامگذاری کنید |
| ثبت الگوهای اهمالکاری | وقتی تعلل شما دائماً تکرار میشود | کارهای عقبافتاده و دلیل هرکدام را برای یک هفته یادداشت کنید |
| تقسیم کار به اقدامات کوچک | وقتی پروژه بزرگ، سنگین یا مبهم به نظر میرسد | فقط کوچکترین قدم قابلانجام را مشخص کنید |
| تعیین سه اولویت روزانه | وقتی فهرست طولانی کارها باعث سردرگمی میشود | سه کار مهم روز و زمان شروع آنها را بنویسید |
| مدیریت عوامل حواسپرتی | وقتی تلفن همراه، پیامها یا محیط تمرکزتان را میگیرند | اعلانها را خاموش و وسایل غیرضروری را از محیط دور کنید |
| کنار گذاشتن تفکر همه یا هیچ | وقتی تصور میکنید کار باید کامل و بینقص انجام شود | بهجای نتیجه کامل، یک خروجی اولیه و قابلاصلاح آماده کنید |
| مدیریت اضطراب شروع | وقتی اهمیت کار یا احتمال شکست شما را متوقف میکند | دو دقیقه تنفس عمیق انجام دهید و فقط قدم اول را بردارید |
| کوتاه کردن فاصله تصمیم تا اقدام | وقتی پس از تصمیم گرفتن شروع کار را عقب میاندازید | یک زمان و نشانه مشخص برای شروع تعیین کنید و یک اقدام واقعی انجام دهید |
| استفاده از تکنیک پومودورو | وقتی کار طولانی است یا تمرکز خود را زود از دست میدهید | یک بازه ۲۵ دقیقهای بدون وقفه برای کار تعیین کنید |
| خودبخشش و ایجاد پاسخگویی | وقتی احساس گناه باعث ادامه چرخه اهمالکاری میشود | اقدام بعدی را مشخص و زمان گزارش پیشرفت را تعیین کنید |
لازم نیست همه این راهکارها را همزمان اجرا کنید. ابتدا مشخص کنید مهمترین مانع شما کدام است؛ احساسات ناخوشایند، مبهم بودن کار، حواسپرتی یا نداشتن تعهد برای پیگیری. سپس یک یا دو روش متناسب با همان مانع را انتخاب کنید و حداقل برای یک هفته ادامه دهید. در ادامه، هرکدام از این راهکارها را همراه با مثالها و تمرینهای عملی بررسی میکنیم.
۱. احساس پشت اهمالکاری را شناسایی کنید
قبل از اینکه خودتان را تنبل یا بیاراده بدانید، از خود بپرسید انجام این کار چه احساسی در من ایجاد میکند؟
ممکن است پروژه بیش از حد بزرگ به نظر برسد، از نتیجه کار مطمئن نباشید، نگران قضاوت دیگران باشید یا احساس کنید توانایی کافی برای انجام آن ندارید. در بسیاری از مواقع، شما از خود کار فرار نمیکنید؛ بلکه میخواهید از احساس ناخوشایند همراه آن دور شوید.
برای مثال، مدیری که تهیه گزارش عملکرد ماهانه را عقب میاندازد ممکن است از مواجه شدن با نتایج ضعیف تیم یا تصمیمهای دشوار بعد از آن نگران باشد.
تمرین عملی:
قبل از عقب انداختن یک کار، جمله زیر را کامل کنید:
من انجام این کار را عقب میاندازم؛ چون احساس میکنم…
نامگذاری دقیق احساسات، تمرکز ذهن را از سرزنش خود به پیدا کردن راهحل منتقل میکند.
۲. الگوهای اهمالکاری خود را ثبت کنید
اهمالکاری معمولاً براساس یک الگوی تکراری اتفاق میافتد. ممکن است همیشه کارهای مبهم را عقب بیندازید، هنگام خستگی به شبکههای اجتماعی پناه ببرید یا وظایفی را که احتمال اشتباه در آنها وجود دارد تا آخرین لحظه انجام ندهید.
برای یک هفته، هر کاری را که عقب انداختید در دفترچه یا فایل مشخصی ثبت کنید. مقابل هر کار این موارد را بنویسید:
چه کاری را عقب انداختم؟
چه زمانی این اتفاق افتاد؟
در آن لحظه چه احساسی داشتم؟
بهجای آن چه کاری انجام دادم؟
دلیل اصلی تعلل چه بود؟
بعد از چند روز، احتمالاً متوجه میشوید که اهمالکاری شما بیشتر در زمانها یا موقعیتهای مشخصی اتفاق میافتد. شناخت این الگوها کمک میکند بهجای استفاده از راهکارهای عمومی، دقیقاً روی علت اصلی رفتار خود کار کنید.
۳. کارهای بزرگ را به کوچکترین اقدام ممکن تقسیم کنید
یکی از مهمترین دلایل اهمالکاری، بزرگ و مبهم بودن کارهاست. عباراتی مانند اصلاح سیستم فروش، نوشتن گزارش، راه اندازی سایت یا برنامه ریزی برای سال آینده برای ذهن بسیار سنگیناند؛ چون دقیقاً مشخص نمیکنند اولین اقدام چیست. هر پروژه را به گامهایی تقسیم کنید که بدون فکر و سردرگمی بتوان آنها را شروع کرد.
برای مثال، بهجای نوشتن طراحی سیستم فروش، اقدامات زیر را تعریف کنید:
گزارش فروش ماه گذشته را باز کنید.
مراحل فعلی پیگیری مشتری را بنویسید.
نقاط ریزش مشتریان را مشخص کنید.
مسئول هر مرحله را تعیین کنید.
اقدام اصلاحی اولین مرحله را انتخاب کنید.
اقدام بعدی باید آنقدر کوچک و روشن باشد که بتوانید همین امروز آن را شروع کنید. هدف در مرحله اول، تمام کردن پروژه نیست؛ بلکه خارج کردن آن از حالت مبهم است.
۴. فقط سه اولویت اصلی روز را مشخص کنید
فهرستهای طولانی کارها ممکن است بهجای افزایش بهره وری، ذهن را آشفته کنند. وقتی دهها وظیفه مقابل شما قرار دارد، انتخاب نقطه شروع دشوار میشود و احتمال دارد به سراغ آسانترین و کماهمیتترین کارها بروید.
هر شب یا ابتدای روز، فقط سه اولویت اصلی را مشخص کنید؛ اگر این اولویتها به هدف بزرگتری وصل نیستند، ابتدا اصول هدفگذاری قابل دستیابی را مرور کنید:
مهمترین کاری که باید امروز انجام شود.
کاری که انجام نشدن آن برای دیگران یا کسب و کار مشکل ایجاد میکند.
یک کار کوچک که بتوانید سریع به پایان برسانید.
برای هرکدام نیز زمان شروع مشخصی تعیین کنید. نوشتن امروز گزارش را انجام میدهم کافی نیست. بهتر است بنویسید:
ساعت ۹ تا ۹:۳۰ گزارش فروش هفته گذشته را بررسی میکنم.
هرچه زمان و اقدام بعدی روشنتر باشد، احتمال عقب انداختن آن کاهش پیدا میکند.
۵. محیط کار و عوامل حواسپرتی را مدیریت کنید
گاهی اهمالکاری فقط نتیجه ترس یا اضطراب نیست؛ محیط نیز شروع کردن را دشوار میکند. تلفن همراه، پیامها، شبکههای اجتماعی، رفتوآمدهای مداوم و حتی شلوغی میز میتوانند توجه شما را از کار اصلی دور کنند.
پیش از شروع کار مهم:
تلفن همراه را در حالت مزاحم نشوید قرار دهید.
اعلان پیامرسانها را غیرفعال کنید.
تبهای غیرضروری مرورگر را ببندید.
وسایل اضافی را از روی میز بردارید.
زمان مشخصی را برای پاسخ دادن به پیامها تعیین کنید.
همچنین بهتر است در زمان کار عمیق، همکاران بدانند که فقط در موارد ضروری با شما ارتباط بگیرند.
هدف این نیست که محیطی کاملاً بدون حواسپرتی بسازید؛ بلکه باید شروع فعالیتهای غیرضروری را سختتر و آغاز کار اصلی را آسانتر کنید.
بیشتر بخوانید: دانلود پلنر و برنامهریزی هدفمند
۶. تفکر همه یا هیچ را کنار بگذارید
یکی از دلایل رایج اهمالکاری این است که تصور میکنیم یک کار باید کامل، بینقص و در یک مرحله انجام شود. وقتی زمان یا انرژی کافی برای انجام کامل آن نداریم، ترجیح میدهیم اصلاً شروع نکنیم. بهجای کامل بودن، روی پیشرفت تمرکز کنید.
اگر باید یک ارائه ۳۰ اسلایدی آماده کنید، لازم نیست همان روز تمام آن را تکمیل کنید. میتوانید ابتدا ساختار ارائه را بنویسید و پنج اسلاید نخست را آماده کنید.
اگر نمیتوانید یک ساعت ورزش کنید، ده دقیقه فعالیت نیز از انجام ندادن آن بهتر است. اگر فرصت نوشتن گزارش کامل را ندارید، فقط دادههای موردنیاز را جمعآوری کنید.
اقدام ناقص اما واقعی، از برنامه کامل و اجرانشده ارزشمندتر است. شروع کوچک معمولاً مقاومت ذهنی را کاهش میدهد و ادامه دادن را آسانتر میکند.
۷. اضطراب شروع کار را مدیریت کنید
برخی کارها به دلیل اهمیت، ابهام یا احتمال شکست، اضطراب ایجاد میکنند. در این شرایط، منتظر نمانید اضطراب کاملاً از بین برود؛ چون ممکن است هیچوقت احساس آمادگی کامل نکنید. پیش از شروع کار سخت، دو تا سه دقیقه تنفس آرام و عمیق انجام دهید. سپس به خودتان یادآوری کنید:
لازم نیست الان همهچیز را حل کنم؛ فقط باید اولین قدم را بردارم.
برای کاهش اضطراب میتوانید ابتدا یک پیشنویس ضعیف، نمونه آزمایشی یا نسخه اولیه تهیه کنید. وقتی نتیجه کار از حالت ذهنی خارج میشود و شکل واقعی پیدا میکند، اصلاح آن نیز سادهتر خواهد شد. در پروژههای مهم، مشخص کردن بدترین نتیجه احتمالی و راه مقابله با آن نیز کمک میکند ترس مبهم به مسئلهای قابل مدیریت تبدیل شود.
۸. فاصله تصمیم تا اقدام را کوتاه کنید
هرچه فاصله میان تصمیم گرفتن و شروع کار طولانیتر شود، احتمال بهانهسازی و عقب انداختن آن بیشتر خواهد شد.
برای شروع، یک قرار اجرایی روشن بنویسید: «وقتی ساعت ۹ شد و پشت میز نشستم، فایل گزارش را باز میکنم و اولین بند را مینویسم.» شمارش معکوس، اگر برای شما مفید باشد، فقط یک یادآور شخصی است و درمان اثباتشده یا تضمین غلبه بر تعلل نیست.
روش قورباغهات را قورت بده نیز پیشنهاد میکند مهمترین یا ناخوشایندترین کار روز را زودتر انجام دهید. بااینحال، لازم نیست همیشه سختترین پروژه را بهطور کامل تمام کنید. کافی است روز را با اولین اقدام مهم آن شروع کنید.
برای مثال، اگر تماس با یک مشتری ناراضی را عقب میاندازید، ابتدا شماره او را پیدا کنید، نکات مکالمه را بنویسید و تماس را برقرار کنید. هدف این است که فرصت فرار ذهنی را کاهش دهید.
۹. از تکنیک پومودورو استفاده کنید
تکنیک پومودورو برای زمانی مناسب است که کار طولانی یا خستهکننده به نظر میرسد و نمیتوانید تمرکز خود را حفظ کنید.
روش اجرا:
یک کار مشخص را انتخاب کنید.
تایمر را روی ۲۵ دقیقه تنظیم کنید.
در این مدت فقط روی همان کار تمرکز کنید.
پس از پایان زمان، پنج دقیقه استراحت کنید.
بعد از چهار دوره، یک استراحت طولانیتر داشته باشید.
مزیت پومودورو این است که ذهن بهجای مواجه شدن با چند ساعت کار، فقط باید یک بازه کوتاه را تحمل کند. این روش همچنین مرز مشخصی میان زمان تمرکز و استراحت ایجاد میکند. در زمان استراحت بهتر است از شبکههای اجتماعی استفاده نکنید؛ چون ممکن است بازگشت به کار را دشوار کند. کمی راه بروید، آب بنوشید یا حرکات کششی انجام دهید.
۱۰. خودتان را ببخشید و پاسخگویی ایجاد کنید
اهمالکاری معمولاً یک چرخه منفی ایجاد میکند:
عقب انداختن کار ← احساس گناه ← کاهش اعتمادبهنفس ← اضطراب بیشتر ← اهمالکاری مجدد

اینفوگرافیک بالا همین چرخه را از زاویه احساسات نشان میدهد: کار دشوار یا ناخوشایند ← فرار از احساس منفی ← عقب انداختن کار ← آرامش موقت ← استرس و عذاب وجدان ← دشوارتر شدن شروع. راه شکستن چرخه این است که احساس خود را شناسایی کنید، کار را به کوچکترین اقدام ممکن تقسیم کنید و فاصله بین تصمیم و شروع را کوتاهتر کنید.
سرزنش کردن خود ممکن است ظاهراً انگیزهبخش به نظر برسد، اما معمولاً انرژی ذهنی شما را کاهش میدهد و بازگشت به کار را سختتر میکند. وقتی کاری را عقب انداختید، بهجای گفتن من همیشه خراب میکنم، اینطور با خودتان صحبت کنید:
این کار را عقب انداختم؛ اما هنوز میتوانم اقدام بعدی را انجام دهم.
در کنار خودبخشش، پاسخگویی نیز اهمیت دارد. هدف یا برنامه خود را با یک همکار، دوست، مدیر یا مربی در میان بگذارید و زمان مشخصی برای گزارش پیشرفت تعیین کنید.
برای مثال:
تا پایان هفته نتیجه کار را گزارش دهید.
در جلسه بعد میزان پیشرفت را اعلام کنید.
در پایان هر روز وضعیت سه اولویت اصلی را ثبت کنید.
فرد همراه نباید فقط شما را کنترل یا سرزنش کند؛ بلکه باید کمک کند در صورت عقب افتادن، دوباره به مسیر بازگردید.
مقابله با اهمالکاری به این معنا نیست که دیگر هیچ کاری را عقب نیندازید. هدف این است که زودتر متوجه الگوی تعلل شوید، علت آن را بشناسید و پیش از طولانی شدن چرخه، یک اقدام کوچک و مشخص انجام دهید. هر بار که فاصله میان تصمیم و عمل را کوتاه میکنید، حرکت به سمت عملگرایی برایتان آسانتر میشود.
برنامه پیشنهادی یکهفتهای برای کاهش اهمال کاری
این برنامه تمرین خودیاری است؛ زمانها را با شرایط خود تنظیم کنید و آن را آزمون تشخیصی یا وعده درمان هفتروزه ندانید.
- روز اول: یک کار تکرارشونده را انتخاب و پیامد عقبانداختنش را ثبت کنید.
- روز دوم: بنویسید قبل از تعلل چه فکر، احساس یا عامل محیطی وجود داشت.
- روز سوم: کوچکترین قدم واقعی را مشخص کنید؛ بازکردن فایل فقط وقتی مفید است که به خروجی بعدی وصل شود.
- روز چهارم: برای شروع، زمان، مکان و یک نشانه ثابت تعیین کنید.
- روز پنجم: یک عامل حواسپرتی را کاهش دهید و یک نوبت کوتاه کار کنید.
- روز ششم: از فردی مورد اعتماد بخواهید درباره همان خروجی مشخص پیگیری کند.
- روز هفتم: ببینید چند نوبت شروع کردید، چه خروجیای ساختید و کدام مانع هنوز باقی است.
اگر یک روز برنامه اجرا نشد، مانع را ثبت و نوبت بعدی را کوچکتر و واقعبینانهتر کنید. برای مدیریت کارهای باز، تمرین مقاله اثر زایگارنیک و کارهای ناتمام نیز قابل استفاده است.
درمان اهمال کاری؛ چه زمانی کمک حرفهای بگیریم؟
اگر تعلل بهطور مداوم به کار، تحصیل، روابط یا امور ضروری زندگی آسیب میزند، یا با ناراحتی قابل توجه همراه است، با روانشناس یا متخصص واجد صلاحیت صحبت کنید. اهمالکاری بهتنهایی تشخیص یک اختلال نیست و علت آن باید در زمینه زندگی فرد بررسی شود.
مرور نظاممند روزنتال و همکاران در ۲۰۱۸ برای مداخلات روانشناختی فوایدی گزارش کرد؛ شواهد درمان شناختیرفتاری امیدوارکننده بود، اما تعداد مطالعات آن محدود بود. بنابراین نمیتوان یک روش یا دوره عمومی را درمان قطعی همه افراد دانست. آموزش بهرهوری و کوچینگ جای ارزیابی و درمان تخصصی را نمیگیرند.
جمعبندی
اهمال کاری فقط یک عادت ساده نیست، بلکه نتیجه ترکیبی از احساسات، باورها و الگوهای رفتاری است که باعث میشود کارهای مهم را به تعویق بیندازیم. خبر خوب این است که این الگو قابل تغییر است. اگر بخواهیم مسیر تغییر را ساده کنیم، ابتدا باید ریشههای اهمال کاری را بشناسیم، سپس با تغییرات کوچک در رفتار روزانه شروع کنیم و در نهایت این تغییرات را به عادت تبدیل کنیم.
هیچ تغییری یک شبه اتفاق نمیافتد، اما هر قدم کوچک میتواند شما را از اهمال کاری به سمت عملگرایی نزدیکتر کند. مهم این است که شروع کردن را به کامل بودن ترجیح دهید.
اگر میخواهید این مسیر را جدیتر ادامه دهید…
شناخت اهمال کاری فقط اولین قدم است. چالش اصلی زمانی شروع میشود که بخواهید این روشها را در زندگی واقعی اجرا کنید. بسیاری از افراد میدانند چه کاری باید انجام دهند، اما در مرحله اجرا متوقف میشوند. علت این فاصله میتواند برای افراد متفاوت باشد؛ مبهم بودن اقدام بعدی، فشار محیط و مشکلات پایدار در عملکرد باید جداگانه بررسی شوند.
اگر بارها تلاش کردهاید اما دوباره به نقطه شروع برگشتهاید، احتمالاً نیاز دارید این مهارتها را به شکل مرحلهبهمرحله تمرین کنید تا به یک عادت واقعی تبدیل شوند. آموزش عمومی جای درمان تخصصی مشکل پایدار را نمیگیرد.
اگر صاحب کسب و کار هستید و تعلل در تصمیمها و پیگیری کارها روی تیم و فروش اثر گذاشته، کوچینگ و مدیریت اولویتها یکی از سرفصلهای دوره مدیران مانی کد ۷ است و پیگیری هفتگی آنلاین در این دوره کمک میکند برنامهها به اجرا برسند. برای آشنایی با سرفصلها و ثبت درخواست مصاحبه، صفحه دوره را ببینید یا با ۹۰۰۰۶۶۰۰ تماس بگیرید.
سوالات رایج درباره اهمال کاری

اهمال کاری یعنی چه؟
اهمال کاری یعنی به تعویق انداختن عمدی کارها و وظایف مهم، حتی زمانی که میدانیم انجام آنها برای ما ضروری و مفید است. این رفتار معمولاً ریشه در عوامل روانی مثل ترس از شکست، اضطراب یا کمال گرایی دارد و با تنبلی متفاوت است.
تفاوت اهمال کاری و تنبلی چیست؟
تنبلی برچسبی روزمره است و علت رفتار را مشخص نمیکند. اهمالکاری، تأخیر در کاری است که قصد انجامش را دارید با وجود انتظار پیامد منفی. خستگی و تعویق منطقی را نباید خودکار اهمالکاری دانست.
چگونه اهمال کاری نکنیم؟
برای مقابله با اهمال کاری باید ابتدا دلیل آن را شناسایی کنید، سپس با روشهایی مثل تقسیم کار به مراحل کوچک، استفاده از تکنیک پومودورو، کاهش حواسپرتیها و برنامهریزی روزانه، به صورت تدریجی رفتار خود را تغییر دهید.
مقابله با اهمال کاری چگونه ممکن است؟
مقابله با اهمال کاری زمانی موفق است که هم روی ذهن و هم روی رفتار کار شود. باید مانع واقعی شروع شناسایی شود و در کنار آن از برنامهریزی واقعبینانه، تقسیم کار و کاهش حواسپرتی استفاده شود.
اهمال کاری در روانشناسی به چه معناست؟
در تعریف پژوهشی، اهمالکاری تأخیر داوطلبانه در اقدام موردنظر با وجود انتظار پیامد منفی است. عوامل هیجانی، رفتاری و محیطی میتوانند نقش داشته باشند و از روی این رفتار نمیتوان تشخیص بالینی داد.
درمان اهمال کاری امکان پذیر است؟
برای کاهش اهمالکاری میتوان از خودیاری متناسب با مانع و در موارد پایدار و مختلکننده از کمک تخصصی استفاده کرد. نتیجه برای همه یکسان نیست؛ روانشناس میتواند نیاز به درمان و عوامل همراه را بررسی کند.
اهمال کاری به انگلیسی چه میشود؟
اهمال کاری در انگلیسی procrastination گفته میشود.
منابع پژوهشی
- Rozental و همکاران، ۲۰۱۸؛ مرور نظاممند و فراتحلیل مداخلات اهمالکاری
- Masicampo و Baumeister، ۲۰۱۱؛ برنامهریزی برای اهداف ناتمام
میخواهید با برنامه و تمرکز بیشتری به هدفهایتان برسید؟
آکادمی مدیران مانی با دورهها و برنامههای کوچینگ به شما کمک میکند هدفها، موانع و عادتهایتان را بشناسید و مسیر رشد فردی و حرفهایتان را روشن کنید. با ما تماس بگیرید یا فرم زیر را پر کنید.
شمارهتان را بگذارید تا مشاوران مدیران مانی با شما تماس بگیرند.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.