در ایران شما باید منفی باشید؛ هنر بدهکار بودن و اهرم مالی برای رشد سریع کسبوکار
سلام سلام، امیر ارسلان قهاری هستم. امروز میخواهم در مورد یکی از مهمترین و در عین حال misunderstoodترین مفاهیم رشد مالی در ایران صحبت کنم؛ مفهومی که شاید اسمش خیلی جذاب نباشد، ولی نتایجش میتواند زندگی مالی یک صاحب کسبوکار را از پایه متحول کند.
موضوع این پادکست این است: در ایران شما باید منفی باشید.
بگذارید یک واقعیت ساده را ابتدای صحبت بگذارم؛ در شرایط اقتصادی تورمی ایران، اگر بخواهی فقط با پول نقد و پسانداز جلو بروی، سرعت رشدت آنقدر پایین است که عملاً فرصتهای بزرگ را از دست میدهی. اینجا برای رشد کردن، گاهی باید منفی باشید. البته نه منفی احساسی؛ منفی مالی.
برای انتخاب مسیر درست، راهنمایی بگیرید
اگر برای انتخاب دوره، مشاوره یا مسیر رشد تردید دارید، یک تماس کوتاه میتواند تصمیمگیری را برای شما شفافتر کند.
چرا در ایران شما باید منفی باشید؟
چرا منفی بودن در ایران جزئی از مسیر رشد است؟
من سالها مدل ذهنی کارآفرینها، مدیرها و فعالهای اقتصادی موفق را بررسی کردم. با اکثر آدمهای سوپر میلیاردر ایران دوست هستم؛ بعضیها از دوستان نزدیک من هستند، بعضیها همکار یا همصنفی ما هستند. تقریباً همهشان یک نقطه مشترک بزرگ دارند:
این افراد استاد بدهکار بودن در ابعاد مختلف کسبوکارشان هستند.
بدهکار بودن به بانکها، به فامیل، به سهامدارها، به هر منبعی که سودی که میخواهد از آن بگیرد از تورم کمتر باشد. اینها در این بازی استاد هستند.
معمولاً سودهایی پرداخت میکنند که از تورم سالانه کمتر است و اگر گزارش تراز مالیشان را ببینی، میزان بدهیشان از طلبشان بیشتر است.
البته اینجا یک نکته مهم را بگویم؛ لطفاً سریع برداشت نکن که هر کسی تراز بدهیاش منفی است، پس توانمندتر است. این پادکست را شاید مجبور باشی سه بار تا حتی ده بار گوش کنی تا مغز مطلب را بگیری.
هنر بدهکار بودن یعنی چه؟
آیا بدهکار بودن یعنی بیپول بودن؟
نه. معنایش این است که پول خودشان را کامل سرمایهگذاری کردهاند.
یک بار دیگر بگویم؛ این افراد پول خودشان را کامل سرمایهگذاری میکنند و برای تأمین نقدینگی یا فرصتهای سرمایهگذاری بعدی، از پول دیگران برای ساختن داراییهایی که نیاز دارند استفاده میکنند.
اینجا باید تفاوت «دارایی» و «بدهی» را بفهمیم. ۹۹ درصد افرادی که من با آنها صحبت کردهام، این دو واژه را درست تفکیک نمیکنند و به جای خرید دارایی، بدهی میخرند.
خیلیها فکر میکنند آدمهای موفق مالی نقدینگی فراوان دارند؛ اما دقیقاً برعکس است. بسیاری از انسانهای بزرگ و ثروتمند ایران پول نقد زیادی در حسابشان نیست، اما داراییهایی دارند که روزبهروز در حال رشد است.
پول نقد ابزار مصرف است، نه رشد.
افراد بزرگ پول نقد را نگه نمیدارند؛ تبدیلش میکنند به تجهیزات، داراییهای فیزیکی، ابزار تولید، ابزار توسعه، ماشینآلات، خطوط تولید، موجودی کالا و مواد خام؛ هر چیزی که در آینده ارزش افزوده ایجاد کند.
تفاوت بدهی معمولی با بدهی هوشمندانه
فرق بدهی معمولی با بدهی هوشمندانه چیست؟
من خیلیها را دیدهام که وام میگیرند تا گوشی جدید بخرند، سفر بروند، وسایل خانه را عوض کنند یا تلویزیون بزرگتر بخرند. این اسمش بدهی هوشمندانه نیست؛ این خودکشی مالی است.
بدهی هوشمندانه یعنی وام گرفتن برای خرید داراییهایی مثل زمین، ملک، طلا، راهاندازی کسبوکار، توسعه کسبوکار، افزایش ظرفیت تولید یا تبلیغات و بازاریابی برای فروش بیشتر.
البته همه اینها مهارت میخواهد. قبل از اینکه خودت را غرق کنی، باید آموزش ببینی.
یک جمله کلیدی را برایت بگویم:
بدهی هوشمندانه یعنی ساختن ارزش با پولی که هنوز به شما تعلق ندارد.
افراد موفق مالی برای ساختن آیندهای که همه جوانب آن را علمی مطالعه کردهاند اما هنوز نساختهاند، وام میگیرند و مقروض میشوند تا آن آینده را سریعتر یا بزرگتر بسازند.
این همان اهرمسازی مالی است.
اهرمسازی مالی و نقش بانکها
خیلیها نسبت به بانکها نگاه متعصبانه دارند. اما یک حقیقت ساده وجود دارد:
در ایران، بانکها تنها منبع بزرگ پول ارزان هستند.
اگر بلد باشی از بانک درست استفاده کنی، چند برابر سریعتر رشد میکنی. استفاده درست یعنی:
- وام گرفتن با برنامه شفاف مالی
- استفاده از منابع برای توسعه خطوط تولید یا فضای کسبوکار
- ایجاد شعبه
- دپو کردن کالاهای پرگردش و پرسود
- خرج کردن منابع برای دارایی، نه هزینه
همه اینها در گرو یک کلمه است: نظم مالی.
اگر بلد نباشی از بانک استفاده کنی، بدهی تبدیل به کابوس میشود. اما اگر اصولش را بدانی، بدهی تبدیل به سکوی پرتاب میشود.
برای درک بهتر مفهوم نرخ بازگشت سرمایه (ROI) میتوانی توضیحات آموزشی سایتهایی مانند Investopedia را مطالعه کنی.
چرا اکثر مردم از بدهی میترسند؟
دو دسته کلی را میبینم:
دسته اول کسانی که نمیدانند بدهی ابزار رشد است و فکر میکنند فقط با پسانداز میتوان کار بزرگ انجام داد.
دسته دوم کسانی که میدانند، اما نمیتوانند درست اجرا کنند. میترسند. میگویند اگر نتوانم پس بدهم چه؟ امنیت روانیام به هم میریزد.
دنیا همینجا تقسیم میشود؛
یک عده میترسند و عقب میمانند.
یک عده یاد میگیرند، حسابشده ریسک میکنند و جلو میافتند.
بدهی خطرناک نیست، عدم مدیریت آن خطرناک است
اگر بدهکار باشی اما بلد نباشی با پول چه کار کنی، بدهی تبدیل به فشار روانی میشود.
اما این جمله را همیشه به خاطر بسپار:
بدهی خطرناک نیست؛ عدم مدیریت بدهی خطرناک است.
بدهکار بودن ذاتاً خطرناک نیست. اما عدم مدیریت بدهی، اعتبار، آرامش و امنیت مالی را تهدید میکند.
جمعبندی
اگر بخواهم کل بحث را در یک جمله خلاصه کنم:
در ایران، دروازه رشد سریع مالی از استفاده هوشمندانه از بدهیها و اهرمهای مالی میگذرد.
نه برای مصرف و لذتهای لحظهای؛ بلکه برای ساختن داراییهایی که ماهیتشان خلق ارزش است.
این مسیر نه یکشبه است، نه انفجاری؛ بلکه تدریجی و مطمئن است.
اگر صاحب کسبوکار هستی و میخواهی کارخانه بسازی، واردات انبوه داشته باشی، برندت را رشد بدهی یا تیمت را بزرگتر کنی، بدون اهرم مالی مسیرت چند برابر طولانیتر میشود.
از امروز به بدهی به چشم دشمن نگاه نکن؛ به چشم ابزاری نگاه کن که اگر درست استفاده شود، آیندهات را میسازد.
اگر این پادکست برایت مفید بود، حداقل برای سه نفر ارسالش کن. ما مردم ایران به جز همدیگر کسی را نداریم.
امیر ارسلان قهاری هستم. تا قسمت بعدی، موفق و هدفمند باشید. ارادتمندم.
